از او پرسیده میشود اگر این ویدیو را آیندگان پیدا کنند، همانند طومارهای دریای مرده (1)، فکر میکنید ارزشمند ترین پیامی که میتوانید به آنها، در مورد زندگی خود و آنچه از آن آموخته اید بدهید، چیست؟

راسل در پاسخ میگوید:

من مایلم به دو نکته در پاسخ اشاره کنم، یک نکته فکری و دیگری اخلاقی است.

پیام فکری که مایلم به آنها بدهم، این است که:

وقتی موضوعی را بررسی میکنید، یا توجه شما به فلسفه [بینش، طرز فکر و مکتب] ای جلب میشود، تنها چیزی که باید از خودتان بپرسید این است که فاکتها  [واقعیت ها] در این فلسفه] چه هستند، و چه حقایقی در آنهاست؟ هیچوقت به خودتان اجازه ندهید که آنچه را دوست دارید حقیقت داشته باشد، یا آنچه را که فکر میکنید حقیقت بودنش برای بشر مفید است، شما را منحرف کند. فقط و تنها به اینکه واقعیت ها چه هستند نگاه کنید.

این مسئله فکری بود که مایل بودم مطرح کنم، اما مسئله اخلاقی که مایلم به آن اشاره کنم این است که:

عشق ورزیدن خردمندانه، و تنفر ورزیدن ابلهانه است. در این دنیای که در آن ما هر روز در آن بیشتر با یکدیگر نزدیک میشویم، باید بیاموزیم که یکدیگر را تحمل کنیم، بیاموزیم تا با این واقعیت که دیگران ممکن است حرفهایی بزنند که به مزاج ما خوش نیاید، باید کنار بیاییم. ما تنها میتوانیم در این صورت باهم زندگی کنیم. اگر قرار باشد با یکدیگر زندگی کنیم، نه اینکه با یکدیگر بمیریم، آموختن این نوع بزرگمنشی، و تحمل یکدیگر، برای تداوم حیات بشر روی این کره، مطلقاً ضروری است .

1) طومارهای دریای مرده، نسخه هایی قدیمی از کتابهای دینی مسیحیان و یهودیان است که کرانه دریای مرده کشف شدند

اگر به چنین مطالبی علاقه دارید در برگه فیس بوک زندیق عضو شوید:

https://www.facebook.com/Zandiq

http://www.zandiq.com/downloads/zandiq_articles_archive_v01.zip

اگر تعداد زیادی از شما این فایل را دریافت کنید، در صورتی که اینترنت در ایران روزی کاملاً محدود شد، یا اگر روزی به هر دلیلی تارنمای زندیق از بین رفت، مطالب زندیق همچنان قابل انتشار روی اینترنت و جاهای دیگر خواهند بود. با دریافت این فایل و به اشتراک گذاشتن آن به جاودانه شدن زندیق کمک کنید.

]]> http://arashbikhoda.wordpress.com/2012/01/04/%d8%af%d8%a7%d9%86%d9%84%d9%88%d8%af-%d8%aa%d9%85%d8%a7%d9%85%db%8c-%d9%86%d9%88%d8%b4%d8%aa%d8%a7%d8%b1%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%b2%d9%86%d8%af%db%8c%d9%82/feed/ 28 Arash_Bikhoda http://arashbikhoda.wordpress.com/2012/01/02/%d9%84%d8%b7%d9%81%d8%a7%d9%8b-%d8%ac%d9%86%da%af-%d8%b1%d8%a7-%d8%a8%d8%b9%d8%af%d8%a7%d9%8b-%d8%aa%d9%82%d8%b5%db%8c%d8%b1-%d9%85%d9%86-%d9%86%da%af%d8%b0%d8%a7%d8%b1%db%8c%d8%af/ http://arashbikhoda.wordpress.com/2012/01/02/%d9%84%d8%b7%d9%81%d8%a7%d9%8b-%d8%ac%d9%86%da%af-%d8%b1%d8%a7-%d8%a8%d8%b9%d8%af%d8%a7%d9%8b-%d8%aa%d9%82%d8%b5%db%8c%d8%b1-%d9%85%d9%86-%d9%86%da%af%d8%b0%d8%a7%d8%b1%db%8c%d8%af/#comments Mon, 02 Jan 2012 00:06:47 +0000 Arash_Bikhoda http://arashbikhoda.wordpress.com/?p=1391 ]]> حزب اللهی ها راجع به افرادی مثل من که جنگ را تنها راه پایان همیشگی جمهوری اسلامگرایی و اسلامگرایی در ایران میدانند بگونه ای صحبت میکنند، و ما را خائن مینامند که گویا ما موجب جنگ خواهیم شد و جنگ تقصیر ماست.

اکنون که با تند شدن لحن دو طرف روبرو شده ایم، و واحد پولی کشورمان حدود 20% سقوط کرده است (که یک رکورد تاریخی است)، یعنی هرچه در ایران مالک هستید امروز بیست درصد کمتر از چند هفته پیش ارزش دارد و پیش بینی شده بود این مقدار ممکن است تا 30% هم برسد ، برخی قحطی را برای ایران پیشبینی میکنند، برخی جنگ با ایران را در ماه فوریه پیشبینی میکنند و با توجه به اینکه ایران حاضر نیست درباره برنامه اتمی خود شفافسازی کند و غرب نیز تهدید کرده است که اگر ایران به این روش ادامه بدهد علاوه بر بانک مرکزی ایران، نفت ایران را نیز تحریم خواهد کرد، و ایران نیز گفته است در چنین شرایطی  که چیزی جز مرگ اقتصادی ایران نیست، تنگه هرمز و آبهای آزاد جهانی را خواهد بست، و آمریکا نیز در مقابل گفته است در چنین حالتی به ایران حمله خواهد کرد، و کنار چیدن همه اینها احتمال جنگ را قوی و قوی تر میکند من لازم میبینم یک مقدار در این مورد توضیحاتی ارائه کنم.

نخست مطلب اینکه خیانت را کسی میتواند بکند که قدرتی و مسئولیتی در دست دارد، یک شهروند عادی وبلاگ نویس مثل من بدون هیچ مسئولیت دولتی که نقش مستقیمی در تصمیم گیریها ندارد و هیچ مسئولیت سیاسی در گذشته نداشته و در آینده نخواهد داشت، چه خیانتی میتواند بکند؟ آیا کنار هم چیدن فاکت ها خیانت است؟ حرف زدن ضد آنچه حکومت میگوید خیانت است؟ حزب اللهی ها از این عصبانی هستند که چرا ما مثل آنها شستشوی مغزی نشده ایم و میمون وار حرف حکومت را نمیپذیریم که ایران پیروز این میدان خواهد بود.

در واقع این ما نیستیم که ایران را به سوی جنگ میبریم، ما تنها نظاره کننده ایم، کسانی ایران را به سوی جنگ میبرند که سیاست های احمقانه، و شرورانه نظام خلافت اسلامی را اجرا میکنند نه ما که عمری به مبارزه با این حکومت ضد منافع ملی جنگیده ایم.

افزون بر این تلاش حکومت بر این بوده است که بگوید آنقدر از نظر نظامی پیشرفته است که میتواند در مقابل آمریکا و متحدانش پیروز شود، و متاسفانه خیلی ها هم این را باور کرده اند حتی مخالفان جمهوری اسلامی. چنین باور و دروغی در واقع خیانت است، چون تصمیماتی که ما میگیریم از روی اطلاعاتی است که داریم، این اطلاعات غلط هستند که ایران را به سوی جنگ میبرند.

اما براستی وضعیت ایران در چنین جنگی چگونه خواهد بود؟

توان نظامی هر کشوری به دو عامل اصلی باز میگردد،

1. میزان سرمایه گذاری آن کشور در صنایع نظامی
2. روابط بین المللی آن کشور

برای اسلامگرایانی که نوشته های من را یواشکی میخوانند لازم به توضیح است که غیرت و نور ایمان و امداد غیبی و این حرفها تاثیری در توان نظامی یک کشور ندارند، شما هرچقدر هم که ایمان و غیرت داشته باشید وقتی یک گلوله به مغزتان شلیک بشود کشته خواهید شد، همینطور یک موشک به خانه تان… افزون بر اینکه غیرت مختص شما نیست بقیه مردم دنیا هم برای کشورشان میجنگند و کشته میشوند، شما چون یکی دو تا شهید دیده اید و چهارتا فیلم دوران جنگ را دیده اید فکر میکنید بقیه مردم دنیا بی دست و پا و یابو هستند، در حالی که حتی در همان جنگ هم در مقابل شما سربازان صدام پا به پای شما میجنگیدند با همان روحیه و حتی شاید روحیه ای بهتر. روحیه در جنگ بدر شاید حرف نخست را میزد ولی امروز تجهیزات حرف نخست را میزنند.

فکر نمیکنم لازم به توضیح باشد که میزان سرمایه گذاری یک کشور در صنایع نظامی اش چقدر اهمیت دارد، مسئله روشنی است هرچقدر بیشتر خرج کنید بیشتر سلاح و سرباز و نیروهای متخصص میتوانید داشته باشید، حالا عزیزان جوگیر آیا تابحال از خودتان پرسیده اید ایران چقدر در صنایع نظامی اش سرمایه گذاری میکند، و آمریکا چقدر؟

اگر از خودتان نپرسیده اید الان وقتش است که بپرسید، میتوانید لیست کشورها و میزان سرمایه گذاریشان در صنایع نظامیشان را در اینجا ببینید، البته دیدن این لیست را من به دوستان جوگیر که دچار اختلالات قلبی و مغزی هستند توصیه نمیکنم چون وقتی ببینید، و البته اگر ایمانتان ضعیف و عقلتان قوی باشد ممکن است یک سکته خفیف بزنید. چون میزان سرمایه گذاری آمریکا نه دو برابر، نه سه برابر، بلکه حدوداً 100 برابر ایران است، ایران هفت میلیارد دلار سرمایه گذاری میکند آمریکا ششصد و هشتاد و هفت میلیارد. جدا از اینکه آمریکا بیش از 600 پایگاه نظامی خارج از آمریکا در حدود 40 کشور دنیا دارد و حضور نظامی آمریکا در خلیج فارس بقل گوش ما از خود ما قوی تر است.

البته خوشبختانه حقیقت برای شما خیلی تلخ تر از این هست، چون عامل دومی هم وجود دارد. روابط بین المللی ایران با دنیا محدود میشود به سوریه، یک حکومت نیمه مرده و بی قدرت، و یک گروه تروریستی شرور در لبنان. ایران حتی در منطقه خاور میانه هم دشمنان تشنه به خونی مثل عربستان با شش برابر سرمایه گذاری، و امارات با دو برابر سرمایه گذاری وجود دارند. آمریکا لازم نیست تنهایی وارد این جنگ شود و نخواهد شد، بلکه حلقه ای از متحدین را ایجاد خواهد کرد که اینبار شاید اعضایی از اتحادی عرب هم در آن حاضر باشند.

جدا از اهمیت متحدان در جنگها، روابط مزخرفت جمهوری اسلامی با دنیا مستقیماً باعث افت کیفیت صنایع نظامی ایران شده است، شما کافیست به وضعیت هواپیماهای مسافربری ایران دقت کنید، فکر میکنید وضعیت هواپیماهای جنگی ایران بر اثر تحریمها بهتر از وضعیت هواپیماهای مسافرتی ایران است که چپ و راست سقوط میکنند و به لطف امام زمان ایران ایر که روزی دارای احترام بود و موجب فخر ایرانیان خارج از کشور بود امروزفر به دریوزگی و گدایی افتاده است و در ورطه نابودی است؟ عربستان همین هفته گذشته سی میلیارد دلار، یعنی پنج برابر سرمایه گذاری سالانه ایران از آمریکا F15 خرید، در حالی که ایران هنوز از هواپیماهایی که شاه از آمریکا خریده بود استفاده میکند.

پراپاگاندای رژیم مبنی بر اختراع و ساخت و خود کفایی نظامی ایران، خنده دار است، چهار تا بشکه را به هم جوش میدهند دو تا اسم تازی به آن میدهند بعد میگویند ما اختراع کردیم، چی اختراع کردید؟! هواپیمای F35 جدید با سرمایه گذاری آمریکا، انگلیس، ایتالیا، هلند، اتریش، کانادا، دانمارک و ترکیه (همسایه سکولار ما) اختراع شد با سرمایه گذاری هایی که هرکدام چند برابر و گاهی چند ده برابر کل بودجه نظامی ایران است، چهارتا گاومیش سهمیه ای سپاه پاسداران در زیر زمینهای خانه شان چه درست کرده اند که در مقابل این هواپیما قرار بگیرد؟

فقط میتواند کسانی را قانع کند که دو دو تا چهارتا را یاد نگرفته اند، یا ایمان بیخودی زیادی دارند! ما ایرانیها دچار یک خود بزرگ بینی بزرگ هستیم، حرف زدن عوام راجع به قدرت نظامی ایران من را یاد مسابقات ورزشی می اندازد، وقتی در مسابقات جام جهانی والیبال ایران یکی دو تا کشور را شکست داد، تیتر های خبری چیزهایی مانند “به زانو در آمدن” و “پیروزی مقتدرانه” بودند و خیلی ها به خود قبولانده بودند که ایران شکست ناپذیر و در والیبال قولی است،  ولی وقت تیم آمریکا تیم ایران را تقریباً له کرد، و با تحقیر شکست داد (به سه سرویس آخر بازی توجه کنید)، دیگر خبری نبود، اینکه ما به خودمان علاقه داشته باشیم و غرور داشته باشیم چیز خوبی است اما نباید موجع به خود بزرگ بینی، دست کم گرفتن حریف، و محاسبه اشتباه ما شود، شاخ و شانه کشیدن و وارد جنگ شدن با دشمنی که چند صد برابر قوی تر از ما است نه نشانه شجاعت است نه نشانه شرف، نشانه خریت محض است، هزینه این خریت اسلامگرایان و انقلابیون را مردم عادی کشور ما خواهند داد.

اصولاً موثر دانستن قوای نظامی ایران یک جوک بی مزه و احمقانه است، با توجه به اینکه اسرائیل میتواند با بمب های اتمی اش در آخرین لحظه که احساس کند رو به نابودی میرود با فشار دادن چند دکمه در چند ساعت کل خاور میانه را شخم بزند، با توجه به انگلیسی که در تاریخ نظامی دنیا دارای یک رکورد عجیب است، نیروی دریایی انگلیس تابحال در هیچ جنگی شکست نخورده! و با توجه با اینکه ایران اگر خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی قدرت داشته باشد تازه میشود هیتلر و آلمان نازی که به دست آمریکا مانند یک سوسک له شد، و با توجه به اینکه آمریکا صدامی که ما هشت سال با او جنگیدیم و نیم میلیون کشته دادیم را در یک هفته و تقریباً بدون کشته زیر پا له کرد، و نظم عراق را حدود ده سال با تنها 4000 کشته نگه داشت، با توجه به اینکه آمریکایی ها سالهاست هر آدم دارای اهمیتی در ایران را هر روز صبح وقتی وارد ماشین اداری اش میشود با ماهواره میبیند، وقتی اسرائیل میتواند با یک ویروس کم هزینه چندین سنتریفیوژ ایران را متلاشی کند، وقتی غرب و اسرائیل به سادگی دانشمندان هسته ای را ترور میکنند و انبارهای مهمات و فرماندگان نظامی ایران را مثل آب خوردن درون ایران منهدم میکنند، وقتی قشر بورژوایی ایران جمهوری اسلامی را زندان بان خود میبیند، وقتی دستگیری ریگی برای سپاه پاسداران حدود 6 سال طول کشید، باور چنین مزخرفاتی واقعاً نشان میدهد تبلیغات و پروپاگاندا چقدر تاثیر گذار است و مردم ساده را گول میزند، مردمی که روزی با دیدن خرابی ها و اجساد در زیر آوار را از نزدیک خواهند دید و بجای گزیدن سر انگشتان پشیمانی، احمقانه تر از گذشته رفتار خواهند کرد.

واقعیت این است که غرب نیروی نظامی خود را به رخ نمیکشد، زیرا در ذهن جهانیان موجب تخریب چهره غرب خواهد شد، همینطور عربستان و ترکیه و امارات و اسرائیل هر روز مانور نمیدهند و چنگ و دندان نشان نمیدهند چون نه تهدید میشوند نه نیازی به اینکار دارند، ولی ایران که خود را در ضعیف ترین موقعیت میبیند برای اینکه روحیه مردم از بین نرود و شکست تلخ را نپذیرند و یقه مسئولان بی کفایت خود را نگیرند، هر روز یک وسیله نظامی جدید تولید میکند و تصاویر دروغین فوتوشاپ شده از موشک ها (شکست از دشمن فرضی و انکار آن) منتشر کند.

این روابط فاجعه آمیز را که برای ایران آورده است؟ آرش بیخدا بوجود آورده است یا لات و لوتهای کم شعور انقلابی که در ایران به قدرت رسیدند، اسلام انقلابی روسی که دیپلماسی سرش نمیشود، دوستی با کشورها را نوکری آنها میپندارد و همه دنیا را با ایران دشمن کردند؟ یک چیز یادتان نرود این حکومت شیعی است و خود را دنبال رو علی و حسین میداند، علی و حسین هم با بی تدبیری و حماقت خودشان بود که به آن سرنوشت دچار شدند، سرنوشت جمهوری اسلامی نیز چیزی متفاوت از امام حسین نخواهد بود، شمری روی جمهوری خواهد نشست و سرش را به آسانی خواهد برید.

اگر جنگی بین ایران و آمریکا و متحدانش شکل بگیرد، این جنگ کاملاً یک جنگ غیر منظم خواهد بود، غرب زیاد صدای این را در نمی آورد، با صبر، تدبیر و کیاست اجازه میدهد جمهوری اسلامی با تهدید و شرارت چهره خود را در دنیا مخدوش کند  و دست به خود کشی بزند. امروز دیگر لازم نیست اسرائیل به دنیا بگوید ایران شرور و مزاحم نظم دنیاست، خود جمهوری اسلامی و فرماندهان نظامی به بهترین وجه این مسئولیت را بر عهده گرفته اند، اذهان عمومی در دنیا احساس تهدید نسبت به ایران خواهد کرد، و آماده برای مقابله خواهد شد، آنگاه ایران را مانند یک پشه با کمترین هزینه سر جایش خواهند نشاند. بعد از شروع رسمی درگیری سپاه پاسداران و ارتش در مدت زمان بسیار کوتاهی کاملاً فلج خواهند شد و تهران فتح خواهد شد. به یاد دارم خامنه ای در نخستین سخنرانی پس از فتح بغداد گفت عراقی ها در لحظه آخر نجنگیدند! باید دید چرا نجنگیدند، دلیلش این بود که صدام اصولاً آنقدر قافل گیر شده بود که نفهمید از کجا خورده، تو هم از همانجا خواهی خورد آقای خامنه ای، دیکتاتور کثیف کشور من.

و جنگ به یک جنگ چریکی تبدیل خواهد شد، آنجاست که جنگ اصلی شروع میشود، به عبارت دیگر ایران در حد و حدودی نیست که بتواند وارد یک جنگ منظم بشود، مجبور است که جنگ را به کوچه ها و خیابانها ببرد، و همچون حزب الله در لبنان از پشت بام خانه های مسکونی موشک پرتاب کند و پشت زنان و کودکان خود را پنهان کند تا خانه ها مورد هدف قرار بگیرند، آنجاست که تلفات اصلی جنگ شکل خواهند گرفت. بعد هم مثل عراق و افغانستان مدنیت بر اسلامگرایی پیروز خواهد شد، چند سالی خود ما ایرانیان با شماها خواهیم جنگید، وقتی بیشترتان از بین رفتید و کبریت بی خطر شدید مثل طالبان به شما دو تا صندلی در مجلس داده میشود که خفه خون بگیرید.

آنجاست که نتیجه نهایی حماقتی که اسلامگرایان کمونیست و همان عقاید شومی که شریعتی به ایران وارد کردو ما را در سال 57 دچار آن کرد، نتیجه نهایی و تلخ خود را خواهد دید، و من و امثال من در این میان کاملاً بی تقصیریم، ما تنها واقعیت ها را دیدیم و گفتیم، در حالی که شما در راس قدرت بودید و با خریت خود ملتی را به خاک و خون کشیدید.

این بار سومی خواهد بود که اسلامگرایی جنگ را به ایران تحمیل خواهد کرد

بار نخست توسط ملا محمد نراقی، ملایی که فتوی به جهاد علیه روسیه صادر کرد و موجب جدایی بخشهایی از ایران شد، و برخی او را مبتکر نظریه ولایت فقیه میدانند

بار دوم خمینی بود که با آرزوی فتح قدس از طریق کربلا، عملاً دست به تهدید نظامی حکومت صدام زد، و با اینکار ابلهانه جهان را در مقابل ایران قرار داد، که او نخستین ولی فقیه رسمی بود

بار سوم هم خامنه ای دومین ولیه فقیه با حماقت تمام اینبار بزرگترین نیروی نظامی جهان و قوی ترین نیروهای نظامی جهان را در مقابل ما قرار خواهد داد

در نتیجه اگر جنگی شد و خساراتی به بار آمد، نیایید یقه من را بگیرید، من تنها هشدار دادم و واقعیت ها را گفتم، اگر یقه کسی را میخواهید بگیرید یقه حاکمین ابله، بی کفایت، بی سیاست و کله خر کشور را بگیرید.

چند تا حدیث زیر خاکی از امام برای نقویون از کتب حدیث فراموش شده نقل میکنم تقدیم به اهل نقو.

بعد از هر حدیث هم لینکهایی به احادیث از کتابهای واقعی شیعه میدهم که در آنها تفکر کنید و به عظمت امامان شیعه، یا فامیل های امام نقی پی ببرید.

حدیث یکم (از همه مهمتر)، در حرامزادگی دشمنان امام نقی
امام نقی علیه سلام فرمودند مخالفان ما حرام زاده و خواهرانشان نیز جنده اند.
مخالف امام حرامزاده است

حدیث دوم، در نحوه تولد امام
در احادیث متواتر از مامان امام نقی نقل شده است که امام سه روز بعد از پیدا شدن علائم بارداری، به دنیا آمد. و وقتی از رحم بیرون آمد مامان امام از او پرسید فرزندم برای چه اینقدر زود بیرون آمدی؟ امام در پاسخ گفت ای مادر ما امامان همینجوری هستیم، چرا که اگر دوره بارداری به درازا بکشد، ممکن است شما با بابا جماع کنید و برخورد آلت پدر با سر من موجب آسیب مغزی امام شود و به خدا قسم که خداوند حجت خودش را در همه حال مراقبت میکند حتی در رحم مادر. همچنین روایت شده است امام با شورت بدنیا آمد.

سخن گفتن پیامبر هنگام تولد
دیدن آلت پیامبر چشم را کور میکند

حدیث سوم، در علم امام
جابر سالوسی از امام نقل میکند که فرمود: ای جابر، من اگر میخواستم پرده از دیدگان تو بر میداشتم تا حقایق را تمام و کمال ببینی، آنچه در هوا و زمین هست بدانی، سرزمین های نامکشوف، ستاره های ناپیدا، علوم درون ذرات، روابط بین اشیاء، تمام اسرار هستی را به تو می آموختم، ولی الان واقعاً حسش رو اصلاً ندارم تو هم خنگ هستی هرچی من بگم نمیفهمی.
ادعاهای علمی امامان
تزهای بیولوژیکی امام رضا
علت علمی رعد و برق از نظر امام صادق
امام رضا پزشک میشود

حدیث چهارم، در کرامات امام
ابو سخیفه نقل میکند که روزی در مجلس درس امام در مسجد حاضر شد و گوزید. امام فرمود خداوند نمیبخشد کسی را که در مسجد به عمد بگوزد. به امام گفتم، ای فرزند رسول خدا، من به یک بیماری خاصی دچار شده ام که طبیبان و کاهنان هم مرا جواب کرده اند، من نمیتوانم جلوی خودم را بگیرم. امام دستی به مقعد ابو کشید و گفت برو که شفا یافتی، شایسته نیست که شاگردان ما از گوزویان باشند. ابو سخیفه میگوید پس از آن گوزدرمانی هرگاه میگوزیدم بوی عطر محمدی فضا را فرا میگرفت.
معجزات امام موسی

حدیث پنجم، در خود امام
هم اهل تسنن هم شیعیان هم بهائیان در روایاتشان از امام با نیکی یاد کرده اند، بطوری که جمیع اندیشمندان عالم و همچنین تمام دانشمندان و دانشجویان مقطع دکترا به اجماع گفته اند امام هیچگاه سر کسی را نبرید، مگر آنکه دلیل موجهی برای آن داشته باشد، هرگز به زنی تجاوز نکرد، مگر اینکه آن زن را در جنگ بدست آورده باشد یا از بازار برده فروشان خریده باشد، هرگز مالی از کسی ندزدید، مگر حق امام و خمس و فدیه و جزیه هایی که دریافت میکرد، هرگز پیتزا و بیف استروگانف نخورد، خوراک او گوشت شتر و ملخ و مار کله سوسمار بود و گاهی همچون جدش سنگ به دل خود میبست، در وصف عدالت امام گفته اند روزی دو پسر نزد امام رفتند و گفتند که پدر ما مرده است و ما میخواهیم ارثیه او را که پنج کنیز است بین خود تقسیم کنیم، ولی پنج تقسیم پذیر بر دو نیست، امام یکی از کنیزان را برای خود بعنوان حق قضاوت برداشت و به هر پسر دو کنیز داد.
سر بریدن اسیر توسط امام علی
طلبکار امام رضا
هیچ عملی در نزد خداوند برتر از پول دادن به امام نیست

صفحه رسمی کمپین یادآوری امام نقی به شیعیان
https://www.facebook.com/Emam.Naghi

برای اینکه من به این نتیجه برسم تصمیم گرفتم که یک شرط در این مورد را با دوست داران زندیق در میان بگذارم.

و آن این است که اگر تعداد هواداران زندیق در فیس بوک به ده هزار نفر برسد، نسخه جدیدی از سایت زندیق راه اندازی خواهد شد. بنابر این اگر شما مایل به راه اندازی نسخه جدیدی از زندیق هستید میتوانید این تمایل خود را با عضو شدن در برگه زندیق در فیس بوک نشان دهید.

https://www.facebook.com/Zandiq

مبارزه با ظلم، یا عدالت طلبی شاید به دلیل اینکه ما در طول تاریخمان همواره ظلم کشیده ایم، بخشی از فرهنگ ماست. از اصول اولیه دین ایرانی مانویت مبارزه با ظلم بوده است، به عبارت دیگر “عدل” در مانویت همچون تشیع یکی از اصول دین است، و احتمالاً اصل بودن عدل در تشیع نیز ریشه در همان دارد.

یکی از دلایل تاریخی که باعث شدعدل جزو اصول دین در تشیع قرار بگیرد، این است که خلفای عرب به تقدیر الهی استناد میکردند و میگفتند اگر ما ظالم هستیم خداوند ما را نابود خواهد کرد، یا همان حدیث پرت و پلای معروف محمد که حکومت با کفر باقی میماند ولی با ظلم باقی نمیماند.

در مقابل این حرف ما ایرانیان به اعراب میگفتیم این درست نیست و حکومت باید بر اساس عدل باشد، برای همین عدل که در اسلام و قرآن جایگاهی همچون نبوت و معاد و توحید ندارد، بعنوان یک اصل توسط متفکرین تشیع به اسلام اضافه شد.

هدف من از نوشتن این نوشتار در اینجا این نیست، من میخواهم به موضوعی مهمتر اشاره کنم.

و آن این است که مبارزه با ظلم به تنهایی نه تنها کافی نیست بلکه مخرب هم هست، و قرار گرفتن عدل بعنوان یک اصل در تفکر شیعی در واقع به همین دلیل تابحال نتیجه معکوس داده است. مسئله اینجاست که بیش از مبارزه با ظلم، داشتن یک آلترناتیو و جایگزین مناسب است که دارای اهمیت است.

به عبارت دیگر حاکم ظالم همواره در طول تاریخ پیدا میشود، اشکال کار ما در این بوده است که ظلم ظالم را ناشی از خود ظالم میدانسته ایم و تصور میکردیم اگر جای ظالم به شخص صالحی عوض شود آنگاه خود ظلم نیز از بین خواهد رفت، و این خلاصه تمام تفکر سیاسی شیعه است، یعنی یک عادل باید حاکم شود تا ظلم از بین برود.

اشکال این نگرش در این است که ظلم زاده سیستم سیاسی و نظامی است که آنرا پدید می آورد نه مهره های سیاسی، از آن مهمتر در هر سیستمی ظلم وجود خواهد داشت، ظلم را نمیتوان از بین برد، بلکه میتوان آنرا با داشتن سیستم های برتر، کم و کمتر کرد. این قضیه از دید اسلام پنهان است، اسلام آدمها را صالح و ظالم میبیند، سیاه و سفید، مثلاً فرعون ظالم است، موسی صالح، در حالی که نظام سیاسی فکری این دو در عمل تفاوت چندانی باهم نداشتند هردو به دنبال دیکتاتوری بودند چون دموکراسی به شکل امروزی اصولاً چند صد سالی بیش نیست که “اختراع” شده است، و همچنان هم در حال تکامل است.

برای نمونه حال که در ایام محرم هستیم تصور کنید که امام حسین بر یزید پیروز میشد و حکومت دست علوی ها می افتاد، به نظر شما امام حسین بدون داشتن مجلس و انتخابات و رفراندم و قوه مجریه و قوه قضائیه و قوه مقننه و رسانه های آزاد و حقوق بشر میتوانست تغییرات محسوسی بوجود بیاورد؟ هرگز اینطور نبود مگر علی پدر او مدتی خلیفه مسلمین نبود، آیا در زمان او ظلمی بر ایرانیان نرفت؟ آیا علی حمله به ایران را متوقف کرد و سرزمینها و زنان و دختران ما که به برده های جنسی مسلمانان عرب تبدیل شده بودند و ثروتهای هنگفت غارت شده از ما ایرانیان را به ما بازگرداند، یا به همان روش ادامه داد؟

این است که وقتی کسی بیش از حد روی ظلم پافشاری میکند، در ذهن من این شبهه پیش می آید که نکند این تمام آن چیزی است که این شخص میداند. نکند این شخص ایرادات اساسی سیستم سیاسی را درک نمیکند و راه حل های مناسبی برای مدیریت یک ماهیت سیاسی مانند کشور ندارد و اساساً راجع به این مسائل فکری نکرده است، فقط یاد گرفته است که بگوید “ظلم اخ است”، و “عدالت به به است”. مثلاً به آثار علی شریعتی که رجوع کنید از اول تا آخر راجع به اینکه ظلم چقدر بد است، و انقلابی بودن و ابوذر بودن چقدر خوب است صحبت شده، یک کلمه در آثار او از حقوق، قضاوت، عدالت، مجلس، تقسیم قوا و یا هر برنامه من در آوردی دیگر برای کاهش ظلم سخنی گفته نشده است.

نسل پیشین ما، شاید پلید ترین نسلی که ایران زمین در طول تاریخش دیده است، به شدت از این ضعف رنج میبرد، شاید چون معلمان بدی همچون شریعتی داشت، معلمانی که فقط میتوانستند مردم را انقلابی کنند، و اینکه بعد از انقلاب چه خواهد شد فکر نمیکردند، و این هم بی ربط با نفوذ کمونیسم در آن دوره نیست.

کسانی که در سال 57 تصمیم گرفتند با ظلم مبارزه کنند برنامه ای نداشتند، نمیدانستند چه میخواهند، فقط میدانستند ظلم بد است و عدالت خوب است و شهید خوب است، گدا خوب است، لباس پاره خوب است، و پولدار و کارخانه دار و سرمایه دار و بورژوا بد است. اگر ما میخواهیم که به اندازه آن نسل به کشورمان ضربه نزنیم باید درک کنیم مبارزه با ظلم اصولاً یک برنامه سیاسی نیست، یک شیادی است، برنامه سیاسی یک هدف مشخص و دقیق دارد، میتواند اثبات کند که آن هدف مطلوب است و یک نقشه راه برای رسیدن به آن.

مسئله مهمتر این است که عدالت نیز از دید هر کسی متفاوت است، وقتی امام حسین برای عدالت میجنگید، تعریف او از عدالت این بوده است که حکومت علوی که پدرش با بی تدبیری و بی کفایتی و خونخواری بیش از حد از دست داد، و برادرش پول گرفت و آنرا فروخت را پس بگیرد. هدف امام حسین از قیام علیه یزید این نبوده است که دموکراسی پدید بیاورد و یا حقوق کارگران را افزایش دهد، یا حقوق انسانی زنان را به آنها پس بدهد.

اگر به نظرات امام حسین رجوع کنید میبینید که از وحشی ترین آخوندهای ما دیدگاه های تندروتر و ضد انسانی تری دارد، از نظر حسین سنگسار کار انسانی و خداپسندانه ای است، عدالت از نظر حسین این بوده است که اعراب به ایرانیان حمله کنند چون اعراب مسلمان بودند و ایرانیان نبودند. از نظر حسین پدر بزرگش که دست به هر جنایت و جرمی که قابل تصور است زده بود، آدمی نه تنها عادل بلکه وارسته نیز بود.

این است که وقتی کسی از عدالت صحبت میکند هم باید از او پرسید کدام عدالت؟ چه نوع عدالتی؟ عدالت بر اساس نظرات چهارده تازی و خدای تازی؟ یا عدالت مبتنی بر قوانین انسانی ساخت انسان.

در چنین روزی، در تاریخی که هیچ وقت وجود نداشته، در یکی از داستانهای مورد علاقه آدمهای مذهبی، یک قاتل پیامبر دیوانه دیگر به نام ابراهیم سر پسرش رو میخواسته بخاطر خدا ببره، و این داستان قرار بوده یک جورایی به درس عبرتی برای ما تبدیل بشه.

برای شما در این روز گرامی که شیعیان باید به دلایلی گریه کنند باید این سوال پیش بیاد که پیام این داستان چیه؟

چرا باید ابراهیم پدر توحید سر بچه اش رو ببره؟

پیام این داستان در واقع اینه که شما باید گوسفند خدا باشید، حرفی که خدا میزنه رو گوش کنید، حتی اگر اون حرف ک* شعر به نظر میاد، چون معمولاً وقتی خدا ک* شعر میگه، در آن ک* شعر حکمت هایی نهفته است که حالا بعداً در روز قیامت قرار است معلوم بشوند.

گوسفند شدن یعنی وقتی دین به شما میگه سر ببر، شما باید مثل یک گوسفند سر ببرید. حتی اگر این حرف رو شما مثل ابراهیم در خواب از خدا شنیده باشید.

در واقع تکرار این دین در اسلام نتیجه عملیش اینه که آقاجان، وقتی یک آخوندی، پیامبری، امامی چیزی به شما میگه فلان غلط رو بکن، شما آن غلط رو با کمال میل و برای رضای خدا انجام بدی، بدون اینکه چون و چرا بکنی، یعنی انسان بودن و تفکر و تشکیک رو کنار بگذاری و مثل یک گوسفند افسار خودت رو بدی دست خدا، البته خود خدا که نه، بلکه کسی که ادعا میکند نماینده خدا است. یک انسان خوب، از نظر خدا یک گوسفند خوب برای خداست. خداوند خا** مالهای خودش را دوست دارد نه آدمهایی که دارای اندیشه مستقل هستند و راجع به کارهایشان خودشان فکر میکنند.

همچنین در اعمال بسیار ارزشمند این روز روحانی این هست که شما باید بروید در مجلسی که یک آخوند میگرداند، یعنی در محل کسب یک آخوند، شخصیت خودتون رو بشکونید و اعتراف کنید که آدم مزخرف و گناهکاری هستید، و از خدا بخواهید که شما را ببخشد، و همچنین قول بدهید که برای خدا و نماینده او یعنی آخوند گوسفند خوبی باشید، و وقتی به شما میگه سر ببر، سر ببرید مثل ابراهیم، آن مردک روانی! اینجوری میتونید از امتحان الهی با موفقیت بیرون بیایید.

از جمله کسانی که با موفقیت از این امتحان الهی خارج شدند و خوب برای خدا سر بریدند، حضرت علی، و آیت الله خلخالی هستند.

در واقع درون مایه تمام داستانهای قرآن همین هست، بعضی جاها به شما گوسفندان خوب را معرفی میکند و الگوی رفتاری مناسبی به شما معرفی میکند، در جاهای دیگر کسانی که گوسفند نشدند و خداوند دهن آنها را سرویس کرد را به شما معرفی میکنه، خلاصه اینکه پیان اصلی قرآن این است که آدم باید گوسفند باشد نه آدم، یا به عبارت دیگر از خدا و در نتیجه از پیامبر و امام و مرجع تقلید و امام و رهبر و آخوند تبعیت کند.

من این روز رو به همه علاقه مندان به خدا، بردگان خدا، بندگان خدا، گوسفندان خدا تبریک میگم، امیدوارم گناهانتون امروز بخشیده بشه، و از فردا با کارنامه ای سفید مشغول انجام گناهان جدید شوید. به گوسفندان واقعی هم تسلیت میگم که فردا توسط گوسفندان خدا کشته خواهند شد.

همین که الان اینرو دارید میخونید هم خودش یک گناه هست، هرچند از عزیزان حوزه علمیه قم باشید و برای شبهه شناسی به وبلاگ وزین من آمده باشید.

همچنین فردا روز عزیزی است، روز عید است، عیدی که مسلمانان خیلی آنرا جدی میگیرند ولی ما ایرانی ها معمولاً آنرا زیاد تحویل نمیگیرم چون ما جشن های خودمان را داریم جشنهایی که با طبیعت در آنها دوستی میکنیم نه در آن سر گوسفند میبریم و نه به دستور خدا سر بچه میبریم، فقط بعضی خانومها برای جنبه خاله بازی اش و نذری درست کردن و و جمع شدن و میهمانی با بقیه خانم ها و کاسه بشقاب و این حرفهایش آنرا دوست دارند. در آنروز هم برای تشکر از زحمات خداوند که برای ما سالها کار کرده ما یک سری حیوان بدبخت را میکشیم، و با ریختن این خون از خدا تشکر میکنیم.

هر سال هم در این روز قربان، کشور عربستان که به لطف داشتن محمد در آن بیابان بیریخت و بد آب و هوا که اگر اسلام در آن سبز نمیشد احتمالاً ساکنینش تابحال آنجا را ترک کرده بودند، میلیونها دلار پول به جیب خانواده گردن کلفت و مفت خورآل سعود ریخته خواهد شد، همچنین هزاران گوسفند بدبخت با حیات زمینی وداع خواهند گفت و به نزد خدای خود خواهند شتافت و با شهدای اسلام و انبیا دیدار خواهند کرد و برای آنها بع بع خواهند کرد. هر سال لاشه های این حیوانات بدبخت آنقدر زیاد است که چاله هایی میکنند و آنها را در آن چاله ها دفن میکنند، عربستان فردا صحنه خون و خون ریزی خواهد بود و این شیوه جشن گرفتن مسلمانان است.

یکبار یک آخوندی به من میگفت این که ما گوسفند قربانی میکنیم خیلی چیز خوبی است و نشان میدهد که نباید انسان رو قربانی کرد بلکه باید حیوانات را قربانی کرد، حالا نمیشه هیچ کس و چیزی رو قربانی نکرد؟ حتماً باید یک کسی چیزی کشته بشه که خداوند حال کند؟ چرا اینقدر این خدا وحشیه که با خون ریختن حال میکنه؟

در این روز من شما عزیزان مسلمان را دعوت میکنم به اینکه سعی کنید گوسفند خدا نباشید

بنده خدا هم نباشید، بنده هیچکس نباشید، ارباب باشید، ارباب خود باشید، خدا باشید.

در پایان من یک بازسازی سینمایی از این اتفاق مسخره رو به شما تقدیم میکنم، حالش رو ببرید، ببینید جک بلک، یکی از کمدین های مورد علاقه من چگونه به ریش ابراهیم میخندد. من از مراجع تقلید عظام خواهش میکنم حکم قتل جک بلک بخاطر توهین به این پیامبر الهی و ک* مشنگ جلوه دادن وی در این فیلم را صادر کنند. باشد که دیگران درس بگیرند و از این فیلمها نسازند.

کاش من وقت و حوصله داشتم این فیلم رو برای شما ترجمه میکردم واقعاً کمدی جالبی هست.

البته یک تفاوتی که در نسخه شیعیان وجود داره اینه که اون کارد شروع به صحبت کردن میکنه، که این کارد سخنگو خودش یک پیام معرفتی و عرفانی بسیار عمیق دیگری داره، که من البته هنوز آنرا درک نکرده ام.

خیلی از این خبر دستگیری خودم خوشحال شدم، هیچوقت فکر نمیکردم اسمم توی کیهان هم چاپ بشه.

www.kayhannews.ir/900810/2.htm#other211

http://rajanews.com/detail.asp?id=106357

از استاد بزرگ حسین شریعتمداری بخاطر این تبلیغ رایگان اونهم در بخش خبر ویژه بسیار سپاسگزاری میکنم.

و خوشحالم از اینکه فعالیت هایم تا این حد نتیجه داده و موضوع بحث اسلامگرایان در محافلشان و شکار من آرزوی آنها.

یک نکته انحرافی هم اینکه اینجانب چندین بار خوش تیپ تر از این دوستمون هستم که عکسش منتشر شده. از این کارت یکم دلگیر شدم حسین جان یا جرس جان.

یکی از صحنه های بسیار عجیب و تاریخی که باقی ماند توجه من رو به خودش جلب کرد

اینطور که اطلاعات جدیدتر نشون میده به ناحیه پیشانی قذافی گلوله ای شلیک شده بود

قذافی که در شوک و گیجی به سر میبره گویا هنوز نفهمیده که به سرش گلوله ای شلیک شده، دستش رو به صورتش میکشه، و بعد به دست خونیش نگاه میکنه، در آن یک ثانیه از فیلم، یک هزار داستان حرف است، در ذهن آن مرد در آن لحظه چه میگذشت؟

آن نگاه آخرین نگاه معنی دار یک جانی به زندگیش است، در آن لحظه است که واقعاً دیگر هیچ ندارد که بگوید، عمری ظلم کرد و سر برید و سوزاند و تکه تکه کرد، و در آخر یک سرباز معمولی اینگونه او را کشت، آیا در آن لحظه همچنان باور داشت که شکست ناپذیر است؟

این شاید اولین بار و آخرین باری باشد که یک دیکتاتور گرفتار عدالت خیابانی میشود، و صحنه قتل فجیع او فیلم برداری میشود.

برگه های تاریخ باستانی پر است از این صحنه ها، اما این صحنه اولین بار شاید باشد که ثبت میشود، و آخرین بار شاید باشد چون نسل دیکتاتورها مدتهاست که در سیاره ما در حال انقراض است و اینها آخرین باقی مانده های داستان تلخ دیکتاتوری در تاریخ بشر هستند.

تا اینجای قضیه مسئله هنوز برای من گنگ بود، چون من به این فکر میکردم که ممکن است قتل او تصمیم درستی بوده باشد، شاید باید کشته میشد در آن شرایط تا نتواند فرار کند، منتظر انتشار اطلاعات بیشتر بودم اما امروز این انتظار به سر رسید، امروز ویدیوی تازه ای در آمده است که نشان میدهد سربازی چاقویی را در ماتحت قذافی فرو میکند، و نتیجه منطقی اینکه شلیک به سر او هم احتمالاً دلیل موجهی نداشته است، او در واقع سلّاخی شد.

یک عده هم دچار افسردگی شده اند که چرا دنیا همخوانی با آرمانشهر روشنفکری ما ندارد.

یک عده هم خوشحال شده اند و در قلبشان میگویند کار من هم بتوانم همین کار را با خامنه ای انجام بدهم، چون قذافی حقش بود پدرسگ!

اینجا یک سری اختلاف نظر ها بین گروه های مختلف پیش آمد،

یک عده “انقلابیون” که تخصص شگفت انگیز در زایش توهماتی که در آنها هر چیز بدی بگونه ای جادویی به ریش آمریکا و صهیونیسم عزیز ما بسته میشود دارند از این فرصت استفاده کردند و میگویند که طبق معمول تقصیر آمریکاست، مثلاً آقای بنی صدر اگر تا الان این کار رو نکرده باشه من به شما قول میدهم بزودی خواهد کرد، و البته نشریات دو سه نفری که صدها ارگان چهار پنج نفری کمونیستی ما منتشر میکنند و هر آدمی که زیاد تلویزیون نگاه میکند.

اتفاقی که در مورد قذافی افتاد یک جنایت جنگی بود،

حالا اتهام این جنایت با کیست؟

با آن سرباز جانی که با این کار عدالت را خدشه دار کرد، خودش را جای قاضی گذاشت و متهم را در چند دقیقه محکوم کرد و مکافات او را هم تشخیص داد و آنرا اجرا هم کرد. افزون بر آن سرباز اطرافیانش هم که باید جلوی او را میگرفتند، و مقامات و مسئولین نظامی بالاتر از آن سرباز نیز متهم هستند.

ولی مهمتر از آن این است که چرا این اتفاق افتاد؟ من به چند عامل اشاره میکنم

1- در بین اعراب مسلمان چنین رفتاری چندان شایان نکوهش نیست، مگر اینکه ما منکر آن باشیم که اسلام و فرهنگ اسلامی مروج توحش است، و طبیعتاً بخشی از مسلمانها هم بواسطه پیروی از اسلام وحشی هستند که ما بهشون میگیم بنیادگرایان. اینها وقتی پیامبرشون چنین کارهایی میکرده چرا خودشون نکنن؟ این زبان و فرهنگ مردم خاور میانه است، واقعیت تلخیست که باید پذیرفت. اما چیزی که ما باید درک بکنیم این است که این زبان، زبان خود قذافی هم هست، یعنی قذافی هم با مخالفانش همینگونه رفتار میکرد البته این به آن معنی نیست که حقش بود، چون عدالت حق هر بشری است، ولی به آن معنی هست که همچنان میتوان از مرگ او شاد بود چون او انتظار چنین چیزی را خود داشت. شاید فرهنگ ما توی ایران یکم بهتر باشه ولی خوب نه زیاد چون ما هم زمان انقلاب قبلیمون چنین کارهایی کردیم، انقلابیون 57 و کمونیست ها یک اسم برای اینکارداشتند بهش میگفتند اعدام انقلابی.

2- با آن میزان ظلمی که قذافی به مردم لیبی کرد، باید انتظار میداشت که در حداقل توده های مردم تشنه به خون او باشند، چند ماه پیش عکسهایی از جنازه های سوخته شده در یک بیمارستان در لیبی منتشر شده بود، من نمیخواستم این عکس را ببینم که تصادفاً در یکی از روزنامه هایی که میخوانم منتشر شده بود و دیدم. چه انتظاری از عوام هست؟ عوام اگر اینقدر از مدنیت و حقوق میفهمیدند که دیگر عوام نبودند.

3- وضعیت خاصی در آن منطقه حکم فرما است، از این  نباید قافل بود که عدالت خیابانی (Vigilante) در همه جای دنیا وجود دارد، وقتی نیروی قوی اجرائی و قضائی در صحنه وجود نداشته باشد مسلم است که یک عده از مردم مسئولیت اجرای فهم خود از عدالت را به دست خواهند گرفت. این وضعیت بد را هم خود قذافی بوجود آورده. همین وضعیت رو اگر توی پاریس هم بوجود بیاورید یعنی پلیس را از میان بردارید، حکومت را از میان بردارید، ارتش منظم را از میان بردارید و صحنه بازی بماند دست شورشیان و دیکتاتور خون آشام، پایان آن قصه تنها میتواند مرگ دلخراش یکی از طرفین باشد.

حالا چیزی که ما الان باید نگرانش باشیم در واقع حفظ تمامیت کون آقای خامنه ای است.

یعنی ما چکار باید بکنیم که کسی چنین کاری رو با ولی امر مسلمین کل دنیا و تاریخ بشر و نماینده امام زمان نکنه و کسی که عادل و مدبر و داهی و عظیم هم هست نکنه.

ببینید به نظر من ایران بهتر به دست آمریکا آزاد بشه، خامنه ای توی یک سوراخ سگ مثل صدام و البته قذافی قایم بشه و وقتی میاد بیرون با یک سری سرباز آمریکایی باکلاس بچه نیویورک روبرو بشه، چون اگر این اتفاق نیافته اون سربازها احتمالاً بچه های میدون شوش و نازیاباد خواهند بود و آنها ممکن است زیاد با حقوق بشر و کنوانسیون ژنو و عدالت و دادگاه و اتهام و وکیل و هیئت منصفه و این حرفها رابطه خوبی نداشته باشند.

در ضمن یادتون نرفه قذافی 42 سال حکومت کرد و شوروی 69 سال، بعضی ها به این نتیجه رسیده اند که چون جمهوری اسلامی 30 و چند سال مانده عمرش بی نهایت خواهد بود.

توی این ده سال گذشته اتفاقاتی افتاد که تاریخ خاور میانه را برای همیشه عوض کرد،

ده سال پیش چه اتفاقی افتاد؟

قصه از اینجا شروع شد که یک عده اسلامگرا به آمریکا حمله کردند و به دنیا یاد آوری کردند که اسلام یک معضل است.

جورج بوش، کسی که نمیشه نامش رو آورد و مورد حمله کوته بینان قرار نگرفت، آمد و گفت من صدام را دار خواهم زد و این آغازی بر تغییرات دموکراتیک در خاور میانه خواهد بود. جورج بوش میدانست تصمیماتش محبوبیت وی را به صفر خواهد رساند، اما شاید پس از چند دهه که هیاهو و سر و صداها خوابید، مردم دنیا بفهمند که جورج بوش برای دنیا چه کرد. و این تنها رفتاریست که از یک رئیس جمهور قابل انتظار است.

مردم عامی گاهی فکر میکنند دیکتاتورهاشون خدا هستند، فکر میکنند مثلاً این خامنه ای واقعاً ضربه ناپذیره، چون با سیاست و تاریخ زیاد آشنا نیستند، و نمیدانند که در زندگی آن دیکتاتور بدبخت چه میگذرد و او چقدر تحت فشار است،

آمریکا این بت را در خاور میانه شکست، قبل از حمله آمریکا به عراق من با خیلی از عراقی ها صحبت میکردم، همشون بدون استثنا از روی ترس یا خریت میگفتند طرفدار صدام هستند چون صدام برای عراق عزت آورده، یعنی همان چیزی که احمدینژاد آورده، و وقتی تهدید های آمریکا رو میشنویدند میخندیدند، چون مثلاً رفته بودند سربازی در آنجا دیده بودند صدام خیلی تفنگ کلاشینکف انبار کرده!

ولی وقتی آمریکا در آن یک هفته، کاری رو کرد که میلیونها آدم، و چندین کشور از جمله ایران نتوانستند در آن چند دهه انجام بدهند، و وقتی که آن نامرد، در سوراخی با آن وضعیت خجالت آور دستگیر شد و به دست عدالت سپرده شد این فکر در ذهن عوام خاور میانه شکل گرفت که نکند دیکتاتور آشغال خودشان هم خدا نباشد! این امید در دل اعراب بویژه روشن شد.

با رفتن اوباما وقت آن شد که آن برنامه نظامی کمرنگ تر شود و منافع آمریکا و مردم دنیا بیشتر از طرق دیپلماتیک پی گیری شوند. برای همین در لیبی لازم نبود فقط آمریکا حضور داشته باشه، اروپا و اعراب هم بودند.

انجام اینکار هم راحت تر شده بود، چون با پیشرفت گلوبالیزم، وقتی یک جوان عراقی همان موسیقی را گوش میدهد که یک آمریکایی، همان فیلمی را میبینید که یک جوان امریکایی، خوب یک روزی هم از خود میپرسد چرا من نباید بتوانم مثل آن جوان آمریکایی آزاد باشم، و خودم باشم، چرا باید حکومت اینقدر زندگی من را محدود کند؟ براستی مگر آن جوان عراقی، عرب، ایرانی بعنوان یک شخص چه از آن جوان آمریکایی کم دارد؟ بوجود آمدن این انتظار، و آشنایی بیشتر فرهنگ ها با همدیگر، دیکتاتوری در خاور میانه را بسیار سست کرده است.

هر جا دیکتاتوری سقوط کرد آمریکا در آنجا نقش داشت، اگر نه خود دولت آمریکا بطور مستقیم، دستکم شرکتهای آمریکایی مثل گوگل و فیس بوک و توئیتر، این ابرقدرتهای نو ظهور تاریخ که حتی همین اکنون هم کمتر از دولتها قدرت ندارند.

نتیجه آن جنگ، و آن سیاست ها همین چیزیست که امروز میبینید،

امروز وقتی یک نوزاد در مصر، در تونس، در لیبی، بدنیا می آید میتوان به آینده اش امید داشت. او دیگر قربانی دیکتاتورهای دیوانه ای نخواهد شد.

امیدوارم خامنه ای را نیز روزی در همین وضع ببینم.

و با توجه به اینکه همه این تجربه ها و تخصص ها اکنون در آمریکا وجود دارد، و با توجه به اینکه آمریکا تنبلی نکرده است و روشش را بارها تغییر داده است، من به این امید خیلی امیدوارم.