استدلال من برای آمنه بهرامی نوا

هرکس اخبار را دنبال کند آمنه بهرامی نوا را میشناسد، او دختر زیبایی بود که بر صورتش اسید پاشیده شد، حکومت کثیف اسلامی بر اساس قوانین غیر انسانی اش مجرم را محکوم به کور شدن کرده است، بار دیگر فاجعه ای در شرف رخ دادن است، و همزمان فرصتی طلایی برای پیشرفت به سوی مدنیت بیشتر برای ما ایرانیان پدید آمده است، من هم میخواهم از این فرصت طلایی استفاده ای کنم، برای همین نامه زیر را خطاب به آمنه بهرامی نوای عزیز مینویسم، امیدوارم به دستش برسد و به آن خوب فکر کند و پاسخ بدهد. از شما هم درخواست میکنم آمنه را از این نامه آگاه کنید، اطلاعات تماس با آمنه در وبلاگ زیر وجود دارد:

http://amaneh-bahrami.blogfa.com

http://helpamaneh.com

آمنه عزیز،

من سعی میکنم واقع بینانه و منطقی به همه چیز نگاه کنم، فکر نمیکنم هیچکس واقعاً بتواند احساس تو را و دردی که تو کشیده و میکشی را درک کند به همین جهت بیهوده با تو ابراز همدردی نمیکنم، چون تصور اینکه روزی کسی روی صورت من اسید بپاشد و من چشمانم را از دست بدهم و دردی که حاصل میشود را نمیتوانم بکنم. هرکس هم که به تو میگوید درد  تو را میفهمد و باتو همدرد است، واقعیت را نمیگوید، ولی به تو میگویم از آنچه بر تو رفته است بسیار اندوهگینم و کاش میشد که چنین نمیشد، ولی شوربختانه تاریخ را نمیتوان به عقب برد، بنابر این حواشی را به همین یک پاراگراف کوتاه میکنم و میروم سر اصل مطلب.

موضوعی که مطرح است این است که آن مجرمی که چنین بلایی به سر تو آورد اکنون محکوم به قصاص است و تنها تو هستی که میتوانی روی سرنوشت او تاثیر بگذاری. نظام قضائی که بر کشور ما حاکم است تنها نظام قضائی جهان است که از روی قوانین دوره شتر چرانی عربستان در 1400 سال پیش رفتار میکند و در هیچ منطقه متمدنی در این دنیا ممکن نبود که حکومتی به تو حق بدهد که چنین کاری بکنی، یعنی عمداً و از طریق قانونی و در کمال آرامش یک انسان را کور کنی، و تو گفته ای که چنین خواهی کرد. به عبارت دیگر تو از اعلام کرده ای که به این قوانین وحشیانه و بیابانی پایبندی!

آن مجرم از دیدگاه هر آدمی یک گناهکار و خطاکار است و همه ما باید تلاش کنیم که چنین حادثه تلخی دیگر روی ندهد و دیگر بلایی که بر سر تو آمد بر سر کس دیگری نیاید؛ این هدف ارزشمند و والایی است! و من امروز از سی ان ان شنیدم که تو هم گفته ای هدفت از قصاص همین است و اگر آن مجرم قصاص نشود و دختر دیگری همین بلا سرش بیاید تو هرگز خود را نخواهی بخشید. آمنه عزیز، چه کسی به تو گفته است اگر این مجرم را کور کنی دیگر کسی بر چهره کسی اسید نخواهد پاشید؟  آمنه عزیز رفتار آدمی خیلی پیچیده تر از این حرفها است که بتوان با چنین اعمالی آنها را تحت تاثیر قرار داد. هیچ روانشناس و جامعه شناس برجسته ای نخواهد گفت که با چشم در آوردن میتوان جلوی اسید پاشی را بطور قطعی گرفت، اگر چنین بود مطمئن باش قصاص را همه جای دنیا به قوانینشان اضافه  میکردند، آیا تو که رشته تحصیلی ات الکترونیک است واقعاً در خود صلاحیت این را میبینی که چنین حکم پیچیده و عجیب غریبی را صادر کنی؟ روی چه حسابی چنین برداشتی کرده ای؟ چرا قوانین و طرز تفکر یک مشت ملای شپشو و انسان ستیز و دایناسور را تایید میکنی؟ فکر میکنی آن کسانی که اکنون در فکر پاشیدن اسید بر چهره آدمی هستند نمیدانند که در این کشور قانون قصاص وجود دارد؟ از خودت بپرس چرا این فکر جلوی آن مجرمی که به صورت تو اسید پاشید را نگرفت؟

مگر نمیدانی این قانون چشم در مقابل چشم سالها و قرنهاست که بین ادیان رواج داشته است، اگر کور کردن یک مجرم میتوانست جلوی چنین فاجعه ای را بگیرد امروز تو باید چشمان خود را میداشتی، ولی نداری! پس همانطور که آن کینه توزی ها و چشم در  آوردن ها و دست قطع کردن ها و اعدام و خون ریزی ها نتوانست جلوی قتل و خشونت را بگیرد، تکرار این چشم در آوردن هم نخواهد توانست چنین کاری بکند، پس استدلالت درست نیست! نه تنها کور کردن آن مجرم جلوی خشونت را نخواهد گرفت بلکه این خود خشونت را ترویج خواهد کرد و به قول گاندی بزرگ، “چشم در مقابل چشم، همه دنیا را کور خواهد کرد”، پس بیا و کور کردن یک انسان را جدی بگیر و خوب روی آن فکر کن، سعی کن استدلال درست و معتبری برای کارت بیابی و اگر استدلال درستی نداری چنین کاری نکن!

آمنه عزیز، نه تنها استدلالت درست نیست و کور کردن یک انسان جلوی اسید پاشی را در آینده نخواهد گرفت، بلکه اساساً کل این تصور که خوب است یک انسان را کور کرد تا دیگر انسانها درس بگیرند خود ناعادلانه و غیر اخلاقیست، انسان به خودی خود دارای کرامت است و ذات آدمی شایسته احترام و ستایش است، یک انسان که دارای کرامت است را کور نمیکنند، شلاق نمیزنند، اعدام نمیکنند! جامعه ای که در آن شلاق نمیزنند و کور نمیکنند و اعدام نمیکنند امن تر و بهتر از جامعه اسلامی فعلی ما است، تعداد چنین جرائمی در اروپا و امریکا کمتر از این تعداد در ایران است، این دیدگاه که خوب است یک انسان را وسیله آموزشی برای تربیت دیگران کرد یک دیدگاه بدوی و وحشیانه و اهانت به کرامت انسانی است و تنها نظام قضائی شتر چرانها و قوانین شتریشان است که چنین حقی را به تو میدهد.

اگر به درون خود نگاه کنی و با ما و خودت صادق باشی، اقرار خواهی کرد که تنها دلیل تو برای کور کردن آن مجرم خشم تو است، تو خشمگینی و از سرگذشت خود خشمناکی، به همین سبب است که در دادگاه گریه میکنی، اگر هدفت از کور کردن مجرم نجات دادن دختران در آینده بود، این هدف مگر گریه کردن دارد؟ پس تو راست نمیگویی که به دنبال جلوگیری از اسید پاشی در آینده هستی، تو به دنبال انتقام و کینه توزی هستی، و آمنه عزیزم بر خلاف آنچه اکنون به نظرت میرسد، انتقام گرفتن عادلانه نیست، کینه توزی خوب نیست! کور کردن آن مجرم نباید و نمیتواند که به تو آرامش بدهد، اگر به دنبال آرامش و شادی هستی که مانند هر انسان دیگری حقت هم هست باشی، من به تو میگویم که چگونه به آن برسی!

آن مجرم را ببخش و اعلام کن که به دلیل وحشیانه بودن قانون قصاص و غیر انسانی بودنش او را بخشیده ای و امیدواری که قصاص از قوانین این کشورت برای همیشه حذف شود.

برای ما که بیرون گود نشسته ایم آسان است که به تو بگوئیم چنین کاری بکنی و آن مجرم را که بخشی از هستی ات را از تو گرفته است ببخشی، ولی برای تو اینکار آسان نیست، برای همین اگر چنین کاری بکنی یک قهرمانی و همه ما به احترامت سر خود را فرود خواهیم آورد. اما اگر چشمان آن مجرم را از وی بگیری کار خاصی نکرده ای، شجاعت، فضیلت و بزرگی خاصی از خود نشان نداده ای، به جمع هزاران نفر آدمی میپیوندی که این قانون بیابانی را پذیرفته اند و اجرا کرده اند، بعد از مدتی هم فراموش خواهی شد و در تنهایی خود خواهی پوسید، نه تنها کسی تو را به یاد نخواهد آورد بلکه مورد نفرت و لعنت طرفداران انسانیت و حقوق بشر هم قرار خواهی گرفت چون از چشم ما عمل تو حتی به مراتب بدتر از عمل آن مجرم است، چون آن مجرم تصمیمی ابلهانه از روی حماقت گرفته است، ولی تو علی رغم تمام هشدارها و درخواستهای انسان دوستانه چنین کاری کرده ای.به دنیا هم این پیام را خواهی فرستاد که مردم ایران هنوز به قوانین دوره شتر چرانی علاقه مندند! آنهم قشر تحصیل کرده مردم ایران و آنهم یک زن جوان! چرا میخواهی خود و مارا به چنین سرنوشتی دچار کنی؟ مگر گناه تو چیست که اول کور شوی و بعد منفور؟

آمنه عزیز تو شایسته سرنوشتی بهتر از این هستی.  بیا و با اینکار لگدی بر استبداد و قوانین شتری اش که در مصیبت وارد شده بر تو بی تقصیر هم نیست بزن، بیا و قهرمان ما باش، بیا بخاطر بزرگواری، انسانیت و اخلاقمداری در تاریخ ما بدرخش! تاریخ ما پر است از خشونت و انتقام، آدم کشی، چشم در آوردن، خون ریزی و کینه توزی، تو بیا و سنگ بنای دوره ای نو، پر از دوست داشتن، بزرگواری، انسانگرایی، بخشش، مهر و محبت را بگذار، قهرمان حقوق بشر و پیشرفت و مدنیت در کشور ما شو، ما، پدران و مادران ما، فرزندان ما و فرزندان آنها به چنین قهرمانهایی نیاز دارند که هرچند وقت یکبار ما را از خواب بیدار کنند و سرمشق ما باشند، به ما و مردم ما یاد بده که باید بزرگ بود و در مقابل چنین حقارت و جنایت وحشتناکی، دریایی از انسانیت بود. ما تو را روی سر خواهیم گذاشت و به تو افتخار خواهیم کرد، تو سمبل مدارا و بخشش خواهی شد. کار تو کمتر از پوریای ولی و بابک خرمدین و گاندی نخواهد بود. تو که چشمانت را از دست دادی، احترام خود را از دست نده، احترام کسب کن و این تو را بیش از کور کردن آن مجرم آرام و شاد خواهد کرد. اکنون که این فرصت به تو دست داده و میتوانی فوق العاده و برجسته باشی و مارا هم از این بدبختی نجات دهی، بیا و کاری کارستان کن.

کور کردن آن مجرم تو را هم سطح او بلکه فروتر میکند، تو را بالا نخواهد برد، آرامشی به تو نخواهد داد، این خطاییست که دیگر نخواهی توانست آنرا جبران کنی، و اگر بعداً پشیمان شوی دیگر راه پسی نخواهی داشت. بازهم بعنوان یک هم نوع از تو درخواست میکنم  با قصاص مخالفت کن و اعلام کن که چون قصاص را غیر انسانی میدانی از آن صرف نظر میکنی و مایلی که این قانون ننگین برای همیشه از صحنه روزگار محو شود و ایران هم روزی از قوانین انسانی و منطقی بهره مند گردد، بخشی از سرنوشت و فردای میهن و فرزندانش در دستان توست، یا آنرا سیاه تر از آنچه هست خواهی کرد و چراغی دیگر را خاموش خواهی کرد، یا خورشیدی درخشان در تاریکی هایمان خواهی بود. امیدوارم خبر خوب تصمیم انسانیت را در اخبار بخوانم.

روی پشتیبانی این سرباز کوچک، برای قهرمان ملی ما جداً حساب کن، بیا و سردار مبارزه برای حقوق بشر باش و من یک تنه پشت سر تو تا پای جان برای انسانیت خواهم جنگید، حتی اگر تمام دنیا تنهایمان بگذارند.

با احترام و آرزوی بهروزی،

آرش بیخدا

19 فوریه 2009